Chamar bilingüe a Galicia non deixa de ser un eufemismo. Semellante caracterización, segundo todas
as definicións, presupón unha situación de equilibrio, de estabilidade, de igualdade, que está moi lonxe
de se dar en Galicia [...]. Non falar do trasfondo económico-social e amosar soamente solucións xurídico-
administrativas, dentro dunha estratexia que tenta legalizar o bilingüismo, como panacea social, é
refugar o conflicto. Realmente a intención conciliatoria pode parecer plausible en abstracto, pero, nun
conflicto coma o noso, esíxese unha decisión abertamente favorable a unha das dúas linguas. Non é
xusto nin democrático colocar no ring un anano, esmorecido previamente, diante dun xigante, protexido
xa secularmente, e dicir que agora somos neutrais. Deixar subir ao ring ao galego non é asegurar a neutralidade,
nin moito menos poñerse ao seu favor.
Francisco Rodríguez: Conflicto lingüístico e ideoloxía en Galicia, 1976
a) Localiza, explica e comenta as ideas principais deste texto.
b) Comenta: É posíbel a convivencia e o equilibrio lingüístico nunha situación de contacto?
c) Explica a relación entre conflito e diglosia.
Algúns homes –galegos tamén– andan a falaren d-un idioma universal, único para toda a nosa especie.
Son os mesmos que buscan a perfección baixando pola escala zoolóxica, deica sentiren envexa das formigas
e das abellas. Son os mesmos que perderon o anceio de chegaren a ser deuses, e renegan das inquedanzas
que produce a sabiduría. Son os mesmos que consideran o mito da Torre de Babel como un castigo,
e renegan da vida ascendente. Mais eu dígolles que a variedade de idiomas, coa súa variedade de culturas,
é o signo distintivo da nosa especie, o que nos fai superiores aos animais. Velaí vai a demostración: un can
de Turquía oubea igual que un can de Dinamarca; un cabalo das Pampas rincha igual que un cabalo da
Bretaña. ¿E sabedes por que? Porque os pobres animais aínda están no idioma universal...
Podemos e debemos aspirar a que eisista unha língoa internacional, coa que poidamos andar pol-o mundo
i entendernos con xente de todol-os povos… língoa auxiliar, deprendida como asignatura. Os homes
aspiramos a este ben por lei natural, da mesma maneira que non renunciamos á variedade de idiomas…
o obstáculo para chegarmos ao estabelecimento d-unha língua internacional está producido pol-a ambición
das catro ou cinco língoas que puñan para chegaren á hexemonía cultural do mundo.
CASTELAO, Sempre en Galiza. 1944
a) O mito da torre de Babel pretende darlle unha explicación á existencia de moitas linguas. Comenta o que
saibas sobre este mito. Que valoración fai sobre a diversidade lingüística? Fala sobre a permanencia desta
valoración na actualidade.
b) Explica cal é o posicionamento de Castelao ante a diversidade lingüística.
c) A diversidade lingüística empobrece ou enriquece á humanidade? Xustifica a túa resposta.
Ningún comentario:
Publicar un comentario