A
presenza exterior dalingua
Cada
verán a Universidade compostelá ofrece cursos de galego para
persoas
universitarias estranxeiras, aos que acode xente de Europa,
América
e mesmo Asia. Xeralmente, o atractivo para a aprendizaxe do
noso
idioma está no interese pola cultura e a literatura, incentivado
polas
cada
vez máis numerosas traducións de obras literarias galegas a
outros
idiomas.
A
aprendizaxe da nosa lingua estase a estender en universidades de
numerosos
países
do mundo, sobre todo en Europa e América. Pódese atopar
información
sobre a oferta de lectorados de lingua galega en
www.xunta.es/linguagalega/lectorados_de_universidades
A
lusofonía
En
1139 Portugal constituíuse como reino independente. A partir da
perda
de independencia política do Reino de Galiza e da consolidación
do
Reino de Portugal, as dúas ponlas que ata o momento eran variantes
diatópicas
dun mesmo idioma comezan a diferenciarse cada vez máis.
A
sorte sociolingüística do galego e do portugués foi moi diferente.
Mentres
que a partir do século XV o galego comeza a padecer unha situación
de
minorización, o portugués convértese nun idioma de cultura,
plenamente
normalizado.
Coa
expansión ultramarina, o portugués esténdese por territorios
americanos,
africanos
e asiáticos. Na actualidade fálase en Portugal, Cabo Verde,
Guiné-Bissau,
São Tomé e Príncipe, Angola, Mozambique, Timor-
Leste
e Brasil. Tamén na cidade chinesa de Macau o portugués segue a
ter
moitos falantes. Agás en Portugal, convive coas linguas orixinarias
deses
territorios e con crioulos (linguas nacidas da confluencia de dous
idiomas,
un nativo e outro foráneo) de base portuguesa.
Pola
orixe común e polo alto grao de intercomprensión entre os falantes
das
dúas linguas podemos considerar que o galego forma parte da
lusofonía.
Na
actualidade o portugués é a sexta lingua en número de falantes
primarios
a nivel mundial. Con preto de 200 millóns sitúase despois do
chinés,
o hindi, o español, o inglés e o bengalí. Esta realidade converte
o
galego, mercé ao ámbito da lusofonía, nun idioma de grande
utilidade
para
a comunicación cunha das maiores comunidades lingüísticas do
mundo.
A
pesar da secular barreira que se construíu entre Galiza e Portugal,
os
dous
pobos seguiron mantendo unha intensa relación, sobre todo na raia.
Tamén
foron moitos os galegos, especialmente do sur de Galiza, que
emigraron
a Lisboa e, a partir do século XIX, tamén a Brasil. Cidades
como
San Salvador da Bahía foron destino de moitos devanceiros. A
relación
cultural
comezou a se producir a partir da Xeración Nós e mantívose
ata
a actualidade.
.jpg)
Ningún comentario:
Publicar un comentario